حمید مصدق

گاه می اندیشم،

خبرِمرگ مرا با تو چه کس می گوید؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی، روی تو را

کاشکی می دیدم

شانه بالا زدنت را،

- بی قید -

وتکان دادن دستت که،

- مهم نیست زیاد –

و تکان دادن سر را که،

- عجیب! عاقبت مُرد؟

- افسوس!

کاشکی می دیدم!

من به خود می گویم:

« چه کسی باور کرد

« جنگلِ جان مرا

« آتشِ عشقِ تو خاکستر کرد؟